2 Jaar, hoe gaat het nu?

      Geen reacties op 2 Jaar, hoe gaat het nu?

Van prematuur naar peuter toe, 2 jaar, hoe gaat het nu?

Om maar met de metingen te beginnen, ons meisje is met haar 2e verjaardag 84 cm lang en weegt 12kg! Wat doet ze dat toch ongelooflijk knap, het is een lange slanke dame en ze zit inmiddels in maatje 86. Maat 80 zal ze ook nog makkelijk aankunnen alleen de broekjes worden in die maat wel echt te kort nu. Ons wondertje maakt zulke enorme stappen in haar ontwikkeling, wat zijn we trots en wat doet ze ons af en toe versteld staan.

Wat is ze een leergierig meisje, je ziet haar alles opnemen en uitproberen tot het lukt. Het kost haar energie maar wat is ze blij als ze weer wat nieuws kan. Springen, ze heeft er flink op geoefend en het gaf haar dan ook flink frustraties. Maar als ze iets wil… Dat het karakter van je kind zo vroeg al duidelijk naar voren komt, had ik niet verwacht. Ze is eigenwijs en heeft duidelijk al een eigen wil. Dus afleiden voor iets anders zat er niet in, mevrouw moest en zou kunnen springen. En ja wel hoor, na dagelijks veel oefenen stond ze ineens te springen! Ook kan ze goed schoppen en gooien met de bal.

Ze begint nu ook echt te spelen, steeds vaker is ze in de weer met haar little people. Wat ze ook prachtig vind is blokken van de ene bak naar de andere verplaatsen, ze kan dit heel geconcentreerd doen. Verder valt in haar spel op dat ze een plan in gedachten heeft en georganiseerd speelt, zo plaats ze alle poppetjes in een rij of worden de duplo blokken op kleur gesorteerd. Ik heb gemerkt dat ik dit haar vooral af moet laten maken anders is ze zo van slag. Haar poppen trekken steeds vaker haar aandacht, daar kan ik wel uren naar kijken, wat schattig zeg! Ze geeft ze een flesje, eten met een lepel, een dikke knuffel, kus, schone luier, ze maakt ze schoon met een doek, zet ze in de eetstoel, op de fiets of ze neemt ze mee naar buiten. Buiten blijft ze geweldig vinden en dieren ook, ze is wel wat voorzichtiger geworden met grote dieren zoals paarden en koeien maar dat vindt ik eigenlijk ook wel prettiger. Buiten word alles en iedereen vrolijk gedag gezegd, toen de lente begon zijn we weer begonnen met stukken fietsen. Samen fietsen is nu nog leuker, ze benoemd wat ze ziet en wijst alles aan, echt genieten samen! Ik was bang dat ze te zwaar werd voor voorop maar het is nog prima te doen, de fietshelm past overigens nu pas goed. Dat ze aan de smalle kant is merken we ook aan de autostoel, voor de lengte is hij prima op de kleinste stand maar kwa omvang gaat het maar net, dit is vooral te merken bij het ”aantrekken” van de gordels.

Zingen en dansen, ze vind het helemaal geweldig! Liedjes die ze al goed mee kan zingen en dansen zijn; we maken een kringetje, Jan Huigen in de ton, famile vinger, Poesje mauw, in de maneschijn, baby haai / sjark, lief klein konijntje, En ik vlieg…Tante Rita, liedjes van kinderen voor kinderen of K3 en hoofd schouders knie en teen. Omdat ze zo dol op liedjes en dansen is hebben we een cursus dreumesdans gedaan samen. De eerste les ging hartstikke goed, ze genoot volop en had de rest van de week hier ook geen hinder van. Helaas bleef dit niet zo, zo goed als het de eerste keren ging zoveel minder ging het de anderen. Ze werd er helaas overprikkeld van, alle kinderen om haar heen was duidelijk te veel. Het deed mij pijn, ik weet hoe leuk ze het vindt, ik vindt het dan zo zielig voor haar dat ze niet mee kan doen. We hebben de cursus natuurlijk niet afgemaakt en maken er thuis ook een gezellig ”dansles” van. Een lichtpuntje in haar wereld van overprikkeling is dat ze hier stappen in aan het zetten is. Ze gaat haar handjes voor de oren doen om te dempen, in het dagelijks leven geeft ze steeds beter aan hoe het gaat en probeert ze te dempen, ik denk dat dat wel een hele goeie ontwikkeling is met het oog op de peuterspeelzaal en de basisschool in het achterhoofd.

We zijn weer eens naar het zwembad geweest en wat was dat een succes! Ze deed het veel beter dan de vorige keer, mits we hier natuurlijk voorzichtig mee omgaan. Het zwembad geeft natuurlijk veel prikkels, maar ze kon dit al veel beter verwerken, het was zo fijn om haar te zien genieten. Ze kan ook meer in het water, ze heeft gesprongen en zelf het trapje van de glijbaan opgeklommen. Ze is dol op haar bad en water, een echte kreeft. Een emmer op zijn kop houden, water in bakjes gieten, ze kan er zo van genieten. Wat wel nog een dingetje is, is het gevolg van water en spelen in het water. Zo is een lichamelijk gevolg dat ze snel blauw kleurt en rilt. Maar ook heeft ze kennis gemaakt met ”die oma handjes” die je krijgt als je langer in het water bent. Wat vond ze dit vreselijk, zo van slag was ze hiervan, ze probeerde met man en macht om het eraf te wrijven. De toegevoegde foto verraad al een beetje wat voor mega stappen ze nog meer gemaakt heeft 😉 Ze is vrijer geworden met zand, ze speelt ermee, durft erin te zitten en maakt zich steeds minder druk om de zandhandjes. Als ze in haar spel opgaat hoor je haar niet maar zodra ze de zand handjes ziet moeten ze schoon worden gemaakt.

Verder zijn we voor controle bij de kinderarts geweest, de forlax voor haar darmen is weer herstart, hiermee heeft ze een goede, regelmatige stoelgang. Wanneer ze zonder kan weten we nog niet, dat gaan we met de tijd wel zien. Ze drinkt nog één keer per dag een papfles, verder eet ze met de pot mee. De manier waarop ze eet is nog niet helemaal zoals de bedoeling is. Ze eet ver op de tong, hiermee bedoel ik dat ze het achterin de keel gooit. We moeten afwachten hoe zich dit ontwikkeld als ze gecorrigeerd 2 jaar is, als het nog niet veranderd is zullen we maar weer een bezoekje brengen bij de logopedist. Zacht voedsel heeft nog duidelijk de voorkeur bij haar. We hebben weer een periode gehad dat ze tijdens het eten haar vinger in de keel stak waardoor alles er weer uit kwam, het is vanzelf weer gestopt, de dokter denkt dat ze het een apart / interessant gevoel vindt. Hierdoor hebben we wel gezien dat ze nog niet goed kauwt, er kwamen hele stukken omhoog uit de maag. Eind December kregen we grote schrik; ons meisje lag plotseling te beven op mijn schoot, dit duurde een paar minuten, het trillen werd iets erger en daarna stopte dit plotseling. Gelukkig heeft ze dit niet meer laten zien. De kinderarts vermoed epilepsie, maar met het positieve bericht dat als ze dat heeft ze hier zeer waarschijnlijk overheen zal groeien. Tot zover de lichamelijke update.

Ons meisje geeft regelmatig handkusjes, heeft veel nieuwe woordjes geleerd en begint met het maken van korte zinnen. Ook geeft ze het aan als ze gepoept heeft, zindelijkheidstraining hebben we nog niet gestart. Ze durft namelijk niet zonder broek aan op het potje te zitten, ze vindt het een eng gevoel. Mee met mama naar de wc gaat ze in ieder geval wel genoeg haha.

Deze update sluiten we af met het prachtige gevoel wat je van je kleintje krijgt. Bij alle grote stappen, nieuwe ontwikkelingen die ze maakt voel ik een geluk door mijn lijf stromen waarbij de tranen in mijn ogen branden. Bijvoorbeeld toen ze op het strand zomaar over het zand liep alsof ze nooit anders gedaan heeft. Moederschap, wat is het toch bijzonder,mooi, echt, eindigende liefde… zo dankbaar dat we dit mooie meisje mogen zien ontplooien. Van een kwetsbaar, klein hummeltje naar een reuzen kind met een doorzettingsvermogen en een ijzeren wil waar je u tegen zegt 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *